دكتر سيد جواد كاظمي‌تبارعضو هيات علمي دانشكده مهندسي برق و كامپيوتر بين الصلاتين ظهر و عصر به بيان تفكر باشگاهي در مقابل تفكر تيم‌ ملي پرداخت و افزود: اگر بخواهيم در جنگ فضاي مجازي پيروز شويم لازم است تفكر تيم ‌ملي داشته باشيم.

وي در ابتدا براي بيان اين مطلب كه به ازاي هر انسان در جهان اختلاف سليقه و نگاه وجود دارد و آن چيزي كه باعث وحدت و همبستگي مي شود هدف مشترك و تفكر ملي است به ارائه مثال هاي ذيل پرداخت:

«ناخدا هوشنگ صمدي و شهيد محمد جهان آرا دو يار در جبهه خرمشهر بودند. يكي از تكاوران نيروي دريايي بوشهر بود و ديگري از نيروهاي داوطلب مردمي. آنها تفاوتهاي ظاهري و احتمالا اعتقادي فراواني داشتند ولي در يك چيز مشترك بودند. اينكه مي‌خواستند براي مملكتشان بجنگند. به گواهي مصاحبه‌اي كه از ناخدا صمدي اخيرا منتشر شده اين دو عزيز رابطه خوبي باهم داشتند. »

«فوتبال ورزش پرطرفدار كشور عزيزماست و تيم هاي باشگاهي داراي رقابت جدي در اين ورزش مي‌باشند؛ولي كمتر كسي است كه وقتي نوبت به بازي تيم ملي مي‌رسد در فضاي باشگاهي فكر كند. بي‌شك بازيكنان تيم ملي وقتي زير پرچم كشور توپ مي‌زنند ديگر به اينكه هم‌تيمي شان از باشگاه خودشان است يا نه فكر نمي‌كنند. به اين فكر مي‌كنند كه براي كشورشان امتياز بياورند.»

وي در ادامه ضمن تاكيد بر اين كه حساب توئيتر سران مملكتمان را با حساب توئيتر رئيس جمهور كشور آمريكا مقايسه كنيد اظهار داشت: با اين مقايسه خواهيد ديد كه تعداد لايك‌ها و بازنشرهاي توئيت‌هاي عزيزان ما بسيار كمتر از نفر مقابل در آمريكاست و اين مساله نمي‌تواند به خاطر جمعيت بيشتر كشور آمريكا باشد؛ چرا كه نسبت جمعيت ما به آنها حداكثر يك به پنج است ولي نسبت لايك‌ها و بازنشرهاي توئيت‌هاي مزبور در حدود يك به هفتاد است

دكتر كاظمي تبار گفت: در مجموع آمار ما در فضاي مجازي قابل قبول نيست و من بر اين باورم كه حداقل دو عامل در اين مساله دخيلند: يكي از آن ها البته كم‌توجهي به فضاي مجازي است؛ اين كه همه ما اين را وظيفه خود بدانيم كه حسابي در شبكه‌هاي اجتماعي خاص مانند توئيتر داشته باشيم و توئيت‌هاي سران مملكتمان را دنبال نماييم هنوز در بين ما جا نيفتاده است (اگر مي‌گوييد توئيتر فيلتر است برايتان ويكي پديا را مثال خواهم زد!). ولي مساله ديگر از آنجا ناشي مي‌شود كه ما بيشتر از آنكه به فكر منافع ملي باشيم به فكر منافع حزبي هستيم. به اين راحتي نمي‌توانيم به عنوان آتش پشتيبان فرماندهي كه هم حزبي ما نيست عمل كنيم. حتي اگر آن فرمانده در حال حاضر نماينده مملكتمان باشد. چه اين فرمانده سردار سليماني در نبرد با داعش باشد يا دكتر ظريف در نبرد سياسي با نتانياهو و ترامپ نمونه‌هاي زيادي از كم‌‌لطفي در بين ما مي‌توان يافت.

وي در پاسخ به اين سؤال كه چرا فضاي مجازي مهم است و حمايت همه كساني كه در فضاي مجازي براي مملكت مي‌جنگند مهم تر؟به اين مثال اكتفا كرد كه چند وقت پيش توئيتر اعلام كرد دونالد ترامپ در جريان مبارزات انتخاباتي از كمك‌هاي توئيتري يك كشور بهره‌مند شده است. در واقع ربات‌هاي توئيتري حدود نيم ميليون بار توئيت‌هاي ترامپ را بازنشر كرده‌اند. حالا در نظر بگيريد اگر وزير امور خارجه ما در فضاي مجازي در حال باطل كردن شواهدي است كه آمريكا سعي دارد به عنوان دخالت ما در جنگ يمن جلوه دهد(و بعد احتمالا از آن استفاده كند تا بر عليه ما قطعنامه صادر كنند). اينجا دو كار بر ما لازم است. اول حضور به عنوان يك پشتيبان و ديگري كنار گذاشتن تفكر باشگاهي.

دكتر كاظمي تبار عضو هيات علمي دانشكده مهندسي برق و كامپيوتر در پايان گفت: بنابراين خوب است اگر تعدادي از ما كه ساعات زيادي از وقتمان را روزانه در اينترنت صرف مي‌كنيم يك حساب كاربري در شبكه‌هاي اجتماعي خاص مثل توئيتر و ويكيپديا داشته‌ باشيم. هر از گاهي وقت بگذاريم براي بازنشر مطالبي كه به سود منافع ملي ماست، يا حداقل براي كساني كه در اين راستا قدم مي‌گذارند لايك بزنيم؛ ولي اگر بخواهيم در جنگ فضاي مجازي پيروز شويم لازم است تفكر تيم ‌ملي بر ما غالب آيد.