تألیف: علی كردی
معرفی کتاب:
 انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها، تشكل‌هایی بودند كه در مقابل دو جریان راست‌گرای لیبرال و چپ‌گرای سوسیالیسم ایجاد شدند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، این تشكل براساس آرمان و رهنمود حضرت امام‌خمینی راه وحدت را پیش گرفت تا در سایه‌ی تحكیم، فرایند اسلامی‌شدن دانشگاه را مدیریت كند.
درعین حال اتحادیه‌ی انجمن‌های اسلامی دانشجویان سراسر كشور موسوم به «دفتر تحكیم وحدت»، در كارنامه‌ی سی ساله‌ی خویش ادوار پُرنوسان و پُرچرخشی را پشت سر نهاده‌است.
دفتر تحكیم در مقاطعی مانند یك حزب سیاسی عمل كرده و در مواقعی نیز تشكّلی صنفی و اجتماعی بوده است. به‌رغم نوسانات مختلف، دفتر تحكیم تا آغاز دهه‌ی 1370 خط مقدم انقلاب اسلامی در دانشگاه‌ها بود، اما پس از آن به‌دلیل فقر ایدئولوژی و خلأ گفتمانی دچار تحولاتی شد كه این پدیده را به ‌سمت چالش‌های نوینی با انقلاب پیش برد.
تغییر گفتمان عدالت‌خواهی به مطالباتی از نوع لیبرالیسم غربی، تبدیل گفتمان استكبارستیزی به پارادایم استكبارپذیری، توسعه‌ی ارتباطات تشكیلاتی با اپوزیسیون نظام، هم‌نوایی و هم‌سویی با رسانه‌های بیگانه از رویكردهایی بودند كه دفتر تحكیم را دچار دگرگونی‌های محتوایی عمیق كرد. در این وضعیت و در پی نشست‌های بی‌حاصل بر سرِ تركیب شورای مركزی و اركان دفتر تحكیم، اختلافات درونی نیز تشدید یافت. این اختلافات با دخالتِ آشكار و حساب‌شده‌ی جبهه‌ی دوم خرداد به‌ویژه چهره‌های رادیكال حزب مشاركت، سرانجام به انشعاب در دفتر تحكیم انجامید.
جناح سنتی در طیف شیراز و جناح مدرن در طیف علامه قرار گرفت. هر دو طیف با شورای مركزی و شورای تحقیق جداگانه راه انشقاق را پیمودند و در اسفند 1380 «دفتر تحكیم» از تحكیم افتاد.
در این تحقیق تلاش شده‌است تا مقاطع و ادوار گوناگون دفتر تحكیم وحدت به‌عنوان مهم‌ترین تشكل جنبش دانشجویی در دهه‌های گذشته مورد ارزیابی قرار گیرد.
علاقمندان جهت مطالعه این کتاب به کتابخانه شهید مطهری نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل مراجعه نمایند.
تاریخ انتشار: خرداد 1391
تعداد صفحات: 364
شابک: 9-570-419-964-978
نوبت چاپ: اول ، زمستان 1390
شمارگان: 2500